DÜŞLER TARLASI

DÜŞLER TARLASI

• Bir çift ela göze vurulduğum da, 
• uçsuz bucak sız bi çölü aşmaya, 
• gönüllü bir körün cesareti vardı bende. 
• gemileri sevdiğim kızın kapısına dayıycakkadar hünerli,
• her gece onun uykularına girecekkadar sevdalıydım.
• kalbinin şatosundan içeri süzülürken,
• muafızları bir yumrukla yere serecekkadar kudretliydim.

 

• sevdamı yitirdiğim o ilk günler başka dünyalardaydım, 
kapıları kilitledi bütüm umutlar. 
her sabh sevdamın kokusunda uyandım,
ne şarkılar fayda etti nede yumrukladığım duvarlar.
hangi sevda yarasına derman bulunmuşki,
 benimkine bulsunlar.
•  

 

üstünden atlayıp kendi cesaratimin
 mahşer günün arefesinde kala kaldım, 
bu şehir her gece üstüme yıkılırken, 
içimdeki sevdadan gururdan olacak
 dimdik ayakta kalmayı başardım.


sevdamın özgür kuşları her gece alnından vuruldu, 
kiralık coşkular bile yüz vermedi bana, 
ruhum bedenimi taşımaktan yoruldu.
uzayan bir yaşamakla kısalan bir ömrün savunmasını yazdım, 
üzerime yıkılan bu şehirde her gece usul usul ıslandım,
çaresizlik sokağında kendimle vedalaştım,
olümdü belki önümdeki acı gerçek belkide ulaşacaktım.

yorgun adımlarla yürüdüğüm sokaklar 
ve akşamın kızıllığı 
terk etmeye hazırlanırken bu şehri 
karşımda buldum sevdiğim kızı
ogece el ele verip yaptığımız duvarları yıktı 
tam unuttum diyordum
 bir kere daha hissettim şuramda sızısını
üstelik yanında tabancı bir masal kahramanı vardı 


boş bir çuval gibi kapanmıştım odalara 
nasıl olurdu benim sevdiğim kız başkasının kollarında
fark ediyordum 
ezilen bir izmaritim hala 
ve yanan bir izmarit kızın yanında
bas bas bağırıyordu 
maviyi ele geçirmiş kara bulutlar gibiydi 
ellerini kızın eline kitlemiş 
küfür ediyordu sanki
 
silahlarla donanmış bir şehri zabt etmeye 
meyilli bir sevda kahramanıydım 
sesim bir ağustos böceği gibi savaş alanına düştü
belkide cayır cayır yanacaktım
 
cehenneme bir bilet dedim kendi kendime
 kalbime hükmetmeyi denedim nafile 
o an öfkemin karanlığında yakarak kendimi tükettim 
her şeye rağmen sessiz kalmayı denedim

lodasa yakalanmış martılar gibi yıkıldım 
çivi gibi tam orta yere çakıldım 
yalan dünyamın hayali kahramanı
ilk çıkmaz sokağımdın
ben seni anlayabilmek için çalışmaktan usanmıştım 
 
biraz geç oldu ama anlamıştım

ben bir sevda öyküsünden uyarlanmış bu filimde

sadece bir figurandım.

 

S.YILMAZ 2004