bir balıkçı teknesi gibi alobara şimdi yitip giden hayallerim konuşmaya kıyamamıştım oysa iyi niyetliydi dileklerim Bir vuslat akşamında içkiye vermiştim kendimi Sessiz kalıp yaşamıştım kaderimi kızamamıştım kimseye sorumlu tutamaştım çevremi Bir cigara içiminde sevmiştim Bir tiryaki Dudağında bitmiştim Aşk değildi Tükenişti Bende kendimi tüketmiştim bir mısrada belki bir beyitte belki bir bektaşi deyişinde Bir Nargilenin aromasında belki Bir kahve içiminde Öyle işte bitirmiştim kendimi Bir meyhanede belki bir uçurum kenarında Belalara gebeydi bu beden Ruh Boşluğun Avucunda. SÜLEYMAN YILMAZ